PRF

Zastosowanie PRF można rozważyć w przypadku:

– zaopatrzenia zębodołu po usunięciu zęba, w tym po ekstrakcji chirurgicznej
– zabiegów implantologicznych wymagających wspomagania gojenia
– wybranych zabiegów odbudowy kości, jako uzupełnienia innych metod i materiałów
– wybranych zabiegów regeneracyjnych w leczeniu chorób przyzębia
– zabiegów chirurgicznych w obrębie jamy ustnej, w których lekarz stwierdzi zasadność zastosowania PRF

PRF nie jest konieczny przy każdym zabiegu i nie zastępuje podstawowego leczenia. O jego zastosowaniu decyduje lekarz po ocenie wskazań i możliwych korzyści.

Procedura rozpoczyna się od pobrania niewielkiej ilości krwi żylnej, najczęściej z ręki pacjenta. Następnie krew jest odwirowywana w specjalnym urządzeniu, co pozwala uzyskać materiał bogaty w fibrynę i płytki krwi.

Przygotowany PRF lekarz umieszcza w miejscu zabiegu, np. w zębodole po ekstrakcji. Zależnie od zastosowanej metody materiał może mieć postać skrzepu lub membrany. W razie potrzeby rana zostaje zabezpieczona szwami. Pobranie krwi i przygotowanie PRF odbywają się zwykle podczas tej samej wizyty co zabieg stomatologiczny.

Przed wizytą należy:

– zadbać o prawidłowe nawodnienie, o ile nie obowiązują ograniczenia zalecone przez lekarza
– poinformować lekarza o chorobach przewlekłych, chorobach krwi, niedokrwistości i zaburzeniach krzepnięcia
– przekazać listę wszystkich przyjmowanych leków, zwłaszcza przeciwkrzepliwych i przeciwpłytkowych
– zgłosić wcześniejsze omdlenia lub trudności podczas pobierania krwi
– wykonać badania laboratoryjne, jeśli zostały zalecone przez lekarza
– zastosować się do zaleceń dotyczących zabiegu, podczas którego będzie użyty PRF

Samo pobranie krwi do przygotowania PRF zazwyczaj nie wymaga pozostawania na czczo. Jeżeli jednak planowana jest sedacja lub znieczulenie ogólne, należy przestrzegać odrębnych zaleceń dotyczących jedzenia i picia. Nie należy samodzielnie odstawiać ani zmieniać dawkowania leków.