Wypełnienie wielopowierzchniowe

Zabieg może być wskazany w przypadku:

– ubytku próchnicowego obejmującego co najmniej trzy powierzchnie zęba
– rozległego uszkodzenia lub ukruszenia zęba, które można odbudować bezpośrednim wypełnieniem
– nieszczelnego, uszkodzonego lub utraconego wypełnienia wielopowierzchniowego
– próchnicy przy istniejącym wypełnieniu, wymagającej poszerzenia zakresu odbudowy

Lekarz ocenia, czy wypełnienie zapewni odpowiednią trwałość i ochronę zęba. Przy znacznej utracie tkanek może zalecić odbudowę pośrednią, np. nakład lub koronę.

Lekarz bada ząb i ocenia rozległość ubytku, stan pozostałych ścian oraz miazgi. W razie potrzeby wykonuje zdjęcie rentgenowskie. Zależnie od wskazań i wrażliwości zęba może zastosować znieczulenie miejscowe.

Następnie usuwa uszkodzone wypełnienie lub opracowuje ubytek próchnicowy, zachowując możliwie dużo zdrowych tkanek. Zabezpiecza ząb przed wilgocią i odbudowuje jego kształt materiałem wypełniającym. W razie potrzeby stosuje formówkę i kliny, aby odtworzyć ściany zęba oraz prawidłowe kontakty z sąsiednimi zębami.

W przypadku materiału światłoutwardzalnego wypełnienie jest utwardzane lampą. Na zakończenie lekarz sprawdza kontakty między zębami i wysokość odbudowy w zgryzie, a następnie wygładza i poleruje jej powierzchnię.

Zabieg nie wymaga specjalnego przygotowania. Należy:

– zadbać o higienę jamy ustnej
– poinformować lekarza o bólu, nadwrażliwości i innych objawach dotyczących leczonego zęba
– przekazać informacje o chorobach przewlekłych, alergiach, ciąży i przyjmowanych lekach
– zgłosić wcześniejsze niepożądane reakcje na znieczulenie
– zabrać posiadane zdjęcia rentgenowskie, jeśli dotyczą leczonego zęba

Nie trzeba pozostawać na czczo ani samodzielnie odstawiać leków. Jeśli planowana jest sedacja, należy przestrzegać odrębnych zaleceń przekazanych przez personel.