Wypełnienie dwupowierzchniowe

Zabieg może być wskazany w przypadku:

– ubytku próchnicowego obejmującego dwie powierzchnie zęba
– uszkodzenia lub ukruszenia zęba wymagającego odbudowy dwóch powierzchni
– nieszczelnego, uszkodzonego lub utraconego wypełnienia dwupowierzchniowego
– próchnicy rozwijającej się przy istniejącym wypełnieniu, jeśli konieczna jest jego wymiana

O możliwości wykonania wypełnienia decyduje lekarz po ocenie zakresu uszkodzenia i ilości pozostałych tkanek zęba. Przy rozległym ubytku może być potrzebna inna forma odbudowy.

Lekarz bada ząb i ocenia głębokość oraz rozległość ubytku. W razie potrzeby wykonuje zdjęcie rentgenowskie. Zależnie od wskazań i wrażliwości zęba może zastosować znieczulenie miejscowe.

Następnie usuwa uszkodzone wypełnienie lub opracowuje ubytek próchnicowy, zachowując możliwie dużo zdrowych tkanek. Zabezpiecza ząb przed wilgocią i umieszcza materiał wypełniający. Jeśli odbudowa obejmuje powierzchnię między zębami, może zastosować specjalną formówkę i klin, aby odtworzyć prawidłowy kształt oraz kontakt z sąsiednim zębem.

W przypadku materiału światłoutwardzalnego wypełnienie jest utwardzane lampą. Na zakończenie lekarz sprawdza kontakt między zębami i wysokość wypełnienia w zgryzie, a następnie wygładza i poleruje jego powierzchnię.

Zabieg nie wymaga specjalnego przygotowania. Należy:

– zadbać o higienę jamy ustnej
– poinformować lekarza o bólu, nadwrażliwości i innych objawach dotyczących leczonego zęba
– przekazać informacje o chorobach przewlekłych, alergiach, ciąży i przyjmowanych lekach
– zgłosić wcześniejsze niepożądane reakcje na znieczulenie
– zabrać posiadane zdjęcia rentgenowskie, jeśli dotyczą leczonego zęba

Nie trzeba pozostawać na czczo ani samodzielnie odstawiać leków. Jeśli planowana jest sedacja, należy przestrzegać odrębnych zaleceń przekazanych przez personel.