Koronektomia

Zabieg można rozważyć w przypadku:

– dolnej ósemki wymagającej leczenia chirurgicznego z powodu dolegliwości lub zmian chorobowych
– bliskiego położenia korzeni względem nerwu zębodołowego dolnego, potwierdzonego w diagnostyce obrazowej
– podwyższonego ryzyka uszkodzenia nerwu podczas całkowitego usunięcia zęba

Koronektomia wymaga indywidualnej kwalifikacji. Nie każdy ząb nadaje się do tego zabiegu — przeciwwskazaniem mogą być m.in. zakażenie korzeni lub ich ruchomość.

Przed zabiegiem lekarz bada jamę ustną i analizuje zdjęcie rentgenowskie. W razie potrzeby zleca tomografię CBCT, aby dokładniej ocenić położenie korzeni względem nerwu.

Zabieg zazwyczaj wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Lekarz odsłania ząb, odcina i usuwa jego koronę, pozostawiając stabilne korzenie w kości. Następnie opracowuje ich powierzchnię i zamyka ranę szwami. Jeśli podczas zabiegu korzenie zostaną rozchwiane, może być konieczne ich usunięcie.

Pozostawione korzenie wymagają kontroli. Mogą z czasem przemieścić się lub ulec zakażeniu, co niekiedy wymaga kolejnego zabiegu. Koronektomia zmniejsza ryzyko uszkodzenia nerwu, ale nie eliminuje go całkowicie.

Przed zabiegiem należy:

– zadbać o dokładną higienę jamy ustnej
– zabrać posiadane zdjęcia rentgenowskie, wyniki tomografii i dokumentację stomatologiczną
– wykonać dodatkowe badania zalecone przez lekarza
– poinformować lekarza o chorobach przewlekłych, alergiach, ciąży i wszystkich przyjmowanych lekach
– zgłosić zaburzenia krzepnięcia oraz stosowanie leków przeciwkrzepliwych lub leków stosowanych w leczeniu osteoporozy
– zastosować się do indywidualnych zaleceń dotyczących przygotowania

Nie należy samodzielnie odstawiać leków ani rozpoczynać antybiotykoterapii. Przy zabiegu wykonywanym wyłącznie w znieczuleniu miejscowym zazwyczaj nie trzeba pozostawać na czczo, chyba że lekarz zaleci inaczej. W przypadku sedacji lub znieczulenia ogólnego obowiązują odrębne zasady przygotowania.